bresta
sagnorð
Merkingar
- 1.
brotna, slitna, gefa sig
- ísinn getur brostið undan þér
- snærið brast í sundur
- tvær stíflur brustu í flóðinu
- 2.
með þolfalli frumlag í þolfalli vanta (e-ð), skorta (e-ð)
- hana brestur áræði til að biðja hann um greiða
- 3.
bresta í grát
fara að gráta
- 4.
bresta á
hefjast skyndilega
- þrumuveður brast skyndilega á
það brestur á illviðri
sjá brostinn
Beyging
brest brast brustum brostið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbrestbrastégbrestibrysti
þúbresturbrastþúbrestirbrystir
húnbresturbrasthúnbrestibrysti
viðbrestumbrustumviðbrestumbrystum
þiðbrestiðbrustuðþiðbrestiðbrystuð
þaubrestabrustuþaubrestibrystu
migbresturbrastmigbrestibrysti
| nafnháttur | bresta |
|---|---|
| sagnbót | brostið |
| boðháttur eintölu | brestu |
| boðháttur fleirtölu | brestið |
| stýfður boðháttur | brest |
| lýsingarháttur nútíðar | brestandi |
kk.kvk.hk.
nf.brostinnbrostinbrostið
þf.brostinnbrostnabrostið
þgf.brostnumbrostinnibrostnu
ef.brostinsbrostinnarbrostins
nf.brostnirbrostnarbrostin
þf.brostnabrostnarbrostin
þgf.brostnum
ef.brostinna