brott vikning
nafnorð, kvenkyn
brott-vikning
það að víkja e-m burt, brottrekstur
- honum var hótað brottvikningu vegna óstundvísi
Samheiti
- brottrekstur,
- brottvísun,
- burtrekstur,
- burtvísun
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu brott
eintala
án greinismeð greini
nf.brottvikning brottvikningin
þf.brottvikningu brottvikninguna
þgf.brottvikningu brottvikningunni
ef.brottvikningar brottvikningarinnar