brott för
nafnorð, kvenkyn
brott-för
Merkingar
- 1.
það að fara burt, yfirgefa e-n stað
- hann harmaði brottför hennar
- 2.
upphaf ferðar
- það eru tíu mínútur til brottfarar
- brottför er klukkan átta
Samheiti
- burtför,
- brottferð,
- brottlaga,
- burtferð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑farar nefnifall fleirtölu ‑farir beygist eins og för
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.brottför brottförin nf.brottfarir brottfarirnar
þf.brottför brottförina þf.brottfarir brottfarirnar
þgf.brottför brottförinni þgf.brottförum brottförunum
ef.brottfarar brottfararinnar ef.brottfara brottfaranna