bugaður
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
fullur vonleysis og vanlíðunar (eftir erfiðleika eða áfall)
- þau er buguð af sorg eftir missi barnsins
Samheiti
Andheiti
Tengd orð
Beyging
buguð bugað miðstig bugaðri efsta stig bugaðastur
kk.kvk.hk.
nf.bugaðurbuguðbugað
þf.bugaðanbugaðabugað
þgf.buguðumbugaðribuguðu
ef.bugaðsbugaðrarbugaðs
nf.bugaðirbugaðarbuguð
þf.bugaðabugaðarbuguð
þgf.buguðum
ef.bugaðra
nf.bugaðibugaðabugaða
aukaföllbugaðabuguðubugaða
öll föllbuguðu
öll föllbugaðribugaðribugaðra
öll föllbugaðri
kk.kvk.hk.
nf.bugaðasturbuguðustbugaðast
þf.bugaðastanbugaðastabugaðast
þgf.buguðustumbugaðastribuguðustu
ef.bugaðastsbugaðastrarbugaðasts
nf.bugaðastirbugaðastarbuguðust
þf.bugaðastabugaðastarbuguðust
þgf.buguðustum
ef.bugaðastra
nf.bugaðastibugaðastabugaðasta
aukaföllbugaðastabuguðustubugaðasta
öll föllbuguðustu