buga
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu bugaði, sagnbót bugað
hafa betur, sigra
- erfiðleikarnir náðu ekki að buga bjartsýni hans
- svefninn bugaði mig að lokum
láta ekki buga sig
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbugabugaðiégbugibugaði
þúbugarbugaðirþúbugirbugaðir
húnbugarbugaðihúnbugibugaði
viðbugumbuguðumviðbugumbuguðum
þiðbugiðbuguðuðþiðbugiðbuguðuð
þaubugabuguðuþaubugibuguðu
| nafnháttur | buga |
|---|---|
| sagnbót | bugað |
| boðháttur eintölu | bugaðu |
| boðháttur fleirtölu | bugið |
| stýfður boðháttur | buga |
| lýsingarháttur nútíðar | bugandi |
kk.kvk.hk.
nf.bugaðurbuguðbugað
þf.bugaðanbugaðabugað
þgf.buguðumbugaðribuguðu
ef.bugaðsbugaðrarbugaðs
nf.bugaðirbugaðarbuguð
þf.bugaðabugaðarbuguð
þgf.buguðum
ef.bugaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbugastbugaðistégbugistbugaðist
þúbugastbugaðistþúbugistbugaðist
húnbugastbugaðisthúnbugistbugaðist
viðbugumstbuguðumstviðbugumstbuguðumst
þiðbugistbuguðustþiðbugistbuguðust
þaubugastbuguðustþaubugistbuguðust
| nafnháttur | bugast |
|---|---|
| sagnbót | bugast |