burt reið
nafnorð, kvenkyn
burt-reið
Merkingar
- 1.
það að ríða burt
- hann steig á hest sinn og bjóst til burtreiðar
- 2.
einkum í fleirtölu viðureign riddara á hestbaki þar sem þeir halda á burtstöng
Beyging
eignarfall eintölu burt
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.burtreið burtreiðin nf.burtreiðar / burtreiðir burtreiðarnar / burtreiðirnar
þf.burtreið burtreiðina þf.burtreiðar / burtreiðir burtreiðarnar / burtreiðirnar
þgf.burtreið burtreiðinni þgf.burtreiðum burtreiðunum
ef.burtreiðar burtreiðarinnar ef.burtreiða burtreiðanna