Yrða

burtreið

nafnorð, kvenkyn

burt-reið

Merkingar

  1. 1.

    það að ríða burt

    • hann steig á hest sinn og bjóst til burtreiðar
  2. 2.

    einkum í fleirtölu viðureign riddara á hestbaki þar sem þeir halda á burtstöng

Beyging

eignarfall eintölu burtreiðar nefnifall fleirtölu burtreiðar eða burtreiðir