burt för
nafnorð, kvenkyn
burt-för
það að fara burt
- við burtför hans varð daufara í þorpinu
Samheiti
- brottför,
- brottferð,
- brottlaga,
- burtferð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑farar nefnifall fleirtölu ‑farir beygist eins og för
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.burtför burtförin nf.burtfarir burtfarirnar
þf.burtför burtförina þf.burtfarir burtfarirnar
þgf.burtför burtförinni þgf.burtförum burtförunum
ef.burtfarar burtfararinnar ef.burtfara burtfaranna