Yrða

burtför

nafnorð, kvenkyn

burt-för

það að fara burt

  • við burtför hans varð daufara í þorpinu
Samheiti
  • brottför,
  • brottferð,
  • brottlaga,
  • burtferð
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑farar nefnifall fleirtölu ‑farir beygist eins og för