dá
sagnorð dá-sama með þolfalli
lofa (e-ð/e-n) ákaft, hæla (e-u/e-m) mikið
- ferðamennirnir dásömuðu útsýnið af fjallinu
Beyging
dá
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdásama dásamaði égdásami dásamaði
þúdásamar dásamaðir þúdásamir dásamaðir
húndásamar dásamaði húndásami dásamaði
viðdásömum dásömuðum viðdásömum dásömuðum
þiðdásamið dásömuðuð þiðdásamið dásömuðuð
þaudásama dásömuðu þaudásami dásömuðu
| nafnháttur | dá |
|---|---|
| sagnbót | dá |
| boðháttur eintölu | dá |
| boðháttur fleirtölu | dá |
| stýfður boðháttur | dá |
| lýsingarháttur nútíðar | dá |
kk.kvk.hk.
nf.dásamaður dásömuð dásamað
þf.dásamaðan dásamaða dásamað
þgf.dásömuðum dásamaðri dásömuðu
ef.dásamaðs dásamaðrar dásamaðs
nf.dásamaðir dásamaðar dásömuð
þf.dásamaða dásamaðar dásömuð
þgf.dásömuðum
ef.dásamaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdásamast dásamaðist égdásamist dásamaðist
þúdásamast dásamaðist þúdásamist dásamaðist
húndásamast dásamaðist húndásamist dásamaðist
viðdásömumst dásömuðumst viðdásömumst dásömuðumst
þiðdásamist dásömuðust þiðdásamist dásömuðust
þaudásamast dásömuðust þaudásamist dásömuðust
| nafnháttur | dá |
|---|---|
| sagnbót | dá |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdásamastu dásamaðistu þúdásamistu dásamaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdásamarðu dásamaðirðu þúdásamirðu dásamaðirðu
þiðdásamiði dásömuðuði þiðdásamiði dásömuðuði