dóm
nafnorð, karlkyn
dóm-hafi lögfræði
sá eða sú sem hefur fengið dómsúrskurð sér í vil
Beyging
eignarfall eintölu dóm
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.dómhafi dómhafinn nf.dómhafar dómhafarnir
þf.dómhafa dómhafann þf.dómhafa dómhafana
þgf.dómhafa dómhafanum þgf.dómhöfum dómhöfunum
ef.dómhafa dómhafans ef.dómhafa dómhafanna