dóm
lýsingarorð dóm-harður
sem er fljótur að dæma menn og málefni, oft á ósanngjarnan hátt
- hún er dómhörð um karlmenn almennt
Tengd orð
Beyging
‑hörð ‑hart miðstig ‑harðari efsta stig ‑harðastur beygist eins og harður
kk.kvk.hk.
nf.dómharður dómhörð dómhart
þf.dómharðan dómharða dómhart
þgf.dómhörðum dómharðri dómhörðu
ef.dómharðs dómharðrar dómharðs
nf.dómharðir dómharðar dómhörð
þf.dómharða dómharðar dómhörð
þgf.dómhörðum
ef.dómharðra
nf.dómharði dómharða dómharða
aukafölldómharða dómhörðu dómharða
öll fölldómhörðu
öll fölldómharðari dómharðari dómharðara
öll fölldómharðari
kk.kvk.hk.
nf.dómharðastur dómhörðust dómharðast
þf.dómharðastan dómharðasta dómharðast
þgf.dómhörðustum dómharðastri dómhörðustu
ef.dómharðasts dómharðastrar dómharðasts
nf.dómharðastir dómharðastar dómhörðust
þf.dómharðasta dómharðastar dómhörðust
þgf.dómhörðustum
ef.dómharðastra
nf.dómharðasti dómharðasta dómharðasta
aukafölldómharðasta dómhörðustu dómharðasta
öll fölldómhörðustu