dangla
sagnorð
dangla í hana
slá hana laust
- hún danglaði í hann með handklæðinu
Beyging
danglaði danglað framsöguháttur nútíðar, 1. persóna fleirtölu danglum eða dönglum
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdangladanglaðiégdanglidanglaði
þúdanglardanglaðirþúdanglirdanglaðir
húndanglardanglaðihúndanglidanglaði
viðdanglum / dönglumdangluðum / döngluðumviðdanglum / dönglumdangluðum / döngluðum
þiðdangliðdangluðuð / döngluðuðþiðdangliðdangluðuð / döngluðuð
þaudangladangluðu / döngluðuþaudanglidangluðu / döngluðu
| nafnháttur | dangla |
|---|---|
| sagnbót | danglað |
| boðháttur eintölu | danglaðu |
| boðháttur fleirtölu | danglið |
| stýfður boðháttur | dangla |
| lýsingarháttur nútíðar | danglandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdanglastdanglaðistégdanglistdanglaðist
þúdanglastdanglaðistþúdanglistdanglaðist
húndanglastdanglaðisthúndanglistdanglaðist
viðdanglumst / dönglumstdangluðumst / döngluðumstviðdanglumst / dönglumstdangluðumst / döngluðumst
þiðdanglistdangluðust / döngluðustþiðdanglistdangluðust / döngluðust
þaudanglastdangluðust / döngluðustþaudanglistdangluðust / döngluðust
| nafnháttur | danglast |
|---|---|
| sagnbót | danglast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdanglastudanglaðistuþúdanglistudanglaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdanglarðudanglaðirðuþúdanglirðudanglaðirðu
þiðdangliðidangluðuði / döngluðuðiþiðdangliðidangluðuði / döngluðuði