danka
sagnorð
láta allt danka
sinna engu, vera hirðulaus um allt
Tengd orð
Beyging
dankaði dankað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdankadankaðiégdankidankaði
þúdankardankaðirþúdankirdankaðir
húndankardankaðihúndankidankaði
viðdönkumdönkuðumviðdönkumdönkuðum
þiðdankiðdönkuðuðþiðdankiðdönkuðuð
þaudankadönkuðuþaudankidönkuðu
| nafnháttur | danka |
|---|---|
| sagnbót | dankað |
| boðháttur eintölu | dankaðu |
| boðháttur fleirtölu | dankið |
| stýfður boðháttur | danka |
| lýsingarháttur nútíðar | dankandi |
kk.kvk.hk.
nf.dankaðurdönkuðdankað
þf.dankaðandankaðadankað
þgf.dönkuðumdankaðridönkuðu
ef.dankaðsdankaðrardankaðs
nf.dankaðirdankaðardönkuð
þf.dankaðadankaðardönkuð
þgf.dönkuðum
ef.dankaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdankastdankaðistégdankistdankaðist
þúdankastdankaðistþúdankistdankaðist
húndankastdankaðisthúndankistdankaðist
viðdönkumstdönkuðumstviðdönkumstdönkuðumst
þiðdankistdönkuðustþiðdankistdönkuðust
þaudankastdönkuðustþaudankistdönkuðust
| nafnháttur | dankast |
|---|---|
| sagnbót | dankast |