dauð
sagnorð dauð-öfunda með þolfalli
öfunda (e-n) mikið
- ég dauðöfunda þig af nýja bílnum
Beyging
‑öfundaði ‑öfundað beygist eins og öfunda
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdauðöfunda dauðöfundaði égdauðöfundi dauðöfundaði
þúdauðöfundar dauðöfundaðir þúdauðöfundir dauðöfundaðir
húndauðöfundar dauðöfundaði húndauðöfundi dauðöfundaði
viðdauðöfundum dauðöfunduðum viðdauðöfundum dauðöfunduðum
þiðdauðöfundið dauðöfunduðuð þiðdauðöfundið dauðöfunduðuð
þaudauðöfunda dauðöfunduðu þaudauðöfundi dauðöfunduðu
| nafnháttur | dauð |
|---|---|
| sagnbót | dauð |
| boðháttur eintölu | dauð |
| boðháttur fleirtölu | dauð |
| stýfður boðháttur | dauð |
| lýsingarháttur nútíðar | dauð |
kk.kvk.hk.
nf.dauðöfundaður dauðöfunduð dauðöfundað
þf.dauðöfundaðan dauðöfundaða dauðöfundað
þgf.dauðöfunduðum dauðöfundaðri dauðöfunduðu
ef.dauðöfundaðs dauðöfundaðrar dauðöfundaðs
nf.dauðöfundaðir dauðöfundaðar dauðöfunduð
þf.dauðöfundaða dauðöfundaðar dauðöfunduð
þgf.dauðöfunduðum
ef.dauðöfundaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdauðöfundast dauðöfundaðist égdauðöfundist dauðöfundaðist
þúdauðöfundast dauðöfundaðist þúdauðöfundist dauðöfundaðist
húndauðöfundast dauðöfundaðist húndauðöfundist dauðöfundaðist
viðdauðöfundumst dauðöfunduðumst viðdauðöfundumst dauðöfunduðumst
þiðdauðöfundist dauðöfunduðust þiðdauðöfundist dauðöfunduðust
þaudauðöfundast dauðöfunduðust þaudauðöfundist dauðöfunduðust
| nafnháttur | dauð |
|---|---|
| sagnbót | dauð |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdauðöfundastu dauðöfundaðistu þúdauðöfundistu dauðöfundaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdauðöfundarðu dauðöfundaðirðu þúdauðöfundirðu dauðöfundaðirðu
þiðdauðöfundiði dauðöfunduðuði þiðdauðöfundiði dauðöfunduðuði