dvelja
sagnorð
Merkingar
- 1.
vera einhvers staðar um kyrrt
- hann dvaldi í útlöndum í tólf ár
- börnin dvöldu hjá ættingjum sínum
- 2.
staðnæmast (við e-ð) í huganum
dvelja við vandamálin
- hann reynir að dvelja ekki við það sem er neikvætt
- 3.
með þolfalli tefja
hvað dvelur hana?
hvað tefur hana, af hverju ætli hún sé ekki komin?
sjá dveljast
Tengd orð
Beyging
dvaldi dvalið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdveldvaldiégdveljidveldi
þúdvelurdvaldirþúdveljirdveldir
húndvelurdvaldihúndveljidveldi
viðdveljumdvöldumviðdveljumdveldum
þiðdveljiðdvölduðþiðdveljiðdvelduð
þaudveljadvölduþaudveljidveldu
| nafnháttur | dvelja |
|---|---|
| sagnbót | dvalið |
| boðháttur eintölu | dveldu |
| boðháttur fleirtölu | dveljið |
| stýfður boðháttur | dvel |
| lýsingarháttur nútíðar | dveljandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdvelstdvaldistégdveljistdveldist
þúdvelstdvaldistþúdveljistdveldist
húndvelstdvaldisthúndveljistdveldist
viðdveljumstdvöldumstviðdveljumstdveldumst
þiðdveljistdvöldustþiðdveljistdveldust
þaudveljastdvöldustþaudveljistdveldust
mérdvelstdvaldistmérdveljistdveldist
| nafnháttur | dveljast |
|---|---|
| sagnbót | dvalist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdvelstudvaldistuþúdveljistudveldistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdvelurðudvaldirðuþúdveljirðudveldirðu
þiðdveljiðidvölduðiþiðdveljiðidvelduði