Yrða

head

nafnorð

sjá einnig head sagnorð

höfuð; gáfur, skilningur; frumkvöðull; yfirmaður; oddviti, forstöðumaður; framhluti; efri hluti (head of a table); höfðalag (head of a bed); fylkingarbroddur; uppspretta, upptök (head of a river); fjarðarbotn (head of a bay); dalbotn (head of a valley); tunnubotn (head of a cask); kafli, flokkur; efni, grein; fyrirsögn (heading); framstafn; drekahöfuð, skipstrjóna (figurehead)

  • taller by a head

    höfði hærri

  • by (down by) the head

    framhlaðinn; hýr, kenndur

  • per head, a head

    á mann

  • by head

    eftir höfðatölu

  • from head to foot

    frá hvirfli til ilja

  • over head and ears (in the water)

    á kafi

  • I can't make head or tail of it ég get ekkert botnað í því
  • to be at the head of

    vera fyrir, stýra

  • be at the head of his class

    vera efstur í sínum bekk

  • to lay heads together

    bera saman ráð sín

  • come to a head

    komast á hæsta stig; grafa út (um kýli)

  • to make head against

    standa á móti; vinna á, verða ágengt á móti e-u

  • give a horse the head

    gefa hesti lausan tauminn

  • lie heads and points

    liggja andfætis

  • two heads are better than one

    betur sjá augu en auga

  • keep one's head

    láta ekki koma fát á sig

  • lose one's head

    verða ruglaður (ráðþrota)

Samheiti
  • caput