head
nafnorð
sjá einnig head sagnorð
höfuð; gáfur, skilningur; frumkvöðull; yfirmaður; oddviti, forstöðumaður; framhluti; efri hluti (head of a table); höfðalag (head of a bed); fylkingarbroddur; uppspretta, upptök (head of a river); fjarðarbotn (head of a bay); dalbotn (head of a valley); tunnubotn (head of a cask); kafli, flokkur; efni, grein; fyrirsögn (heading); framstafn; drekahöfuð, skipstrjóna (figurehead)
taller by a head
höfði hærri
by (down by) the head
framhlaðinn; hýr, kenndur
per head, a head
á mann
by head
eftir höfðatölu
from head to foot
frá hvirfli til ilja
over head and ears (in the water)
á kafi
- I can't make head or tail of it ég get ekkert botnað í því
to be at the head of
vera fyrir, stýra
be at the head of his class
vera efstur í sínum bekk
to lay heads together
bera saman ráð sín
come to a head
komast á hæsta stig; grafa út (um kýli)
to make head against
standa á móti; vinna á, verða ágengt á móti e-u
give a horse the head
gefa hesti lausan tauminn
lie heads and points
liggja andfætis
two heads are better than one
betur sjá augu en auga
keep one's head
láta ekki koma fát á sig
lose one's head
verða ruglaður (ráðþrota)
- caput