efinn
lýsingarorð
sem efast, er í vafa
- hann heldur að það muni rigna en hún er eitthvað efin
Beyging
efin efið
kk.kvk.hk.
nf.efinnefinefið
þf.efinnefnaefið
þgf.efnumefinniefnu
ef.efinsefinnarefins
nf.efnirefnarefin
þf.efnaefnarefin
þgf.efnum
ef.efinna
nf.efniefnaefna
aukaföllefnaefnuefna
öll föllefnu