efna
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
bregðast ekki, standa við (heit, loforð)
- hann efndi loforð sitt við mig
- hún hefur ekki efnt heit sitt um að hætta að reykja
- 2.
efna til veislu
halda veislu
- í tilefni konungsheimsóknar var efnt til mikilla hátíðahalda
- samtök verkafólks ætla að efna til mótmælafundar
Beyging
efndi efnt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égefniefndiégefniefndi
þúefnirefndirþúefnirefndir
húnefnirefndihúnefniefndi
viðefnumefndumviðefnumefndum
þiðefniðefnduðþiðefniðefnduð
þauefnaefnduþauefniefndu
| nafnháttur | efna |
|---|---|
| sagnbót | efnt |
| boðháttur eintölu | efndu |
| boðháttur fleirtölu | efnið |
| stýfður boðháttur | efn |
| lýsingarháttur nútíðar | efnandi |
kk.kvk.hk.
nf.efndurefndefnt
þf.efndanefndaefnt
þgf.efndumefndriefndu
ef.efndsefndrarefnds
nf.efndirefndarefnd
þf.efndaefndarefnd
þgf.efndum
ef.efndra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égefnistefndistégefnistefndist
þúefnistefndistþúefnistefndist
húnefnistefndisthúnefnistefndist
viðefnumstefndumstviðefnumstefndumst
þiðefnistefndustþiðefnistefndust
þauefnastefndustþauefnistefndust
| nafnháttur | efnast |
|---|---|
| sagnbót | efnst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúefnistuefndistuþúefnistuefndistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúefnirðuefndirðuþúefnirðuefndirðu
þiðefniðiefnduðiþiðefniðiefnduði