egna
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
æsa (e-n) upp, reita (e-n) til reiði eða æsings
- þú skalt varast að egna hana til reiði
- hann egnir sífellt til ófriðar við nágranna sinn
- hún egndi alla upp á móti sér
egna hana upp
gera hana reiða, æsta
- 2.
setja upp, útbúa (gildru)
- hann egndi gildru fyrir refinn
Tengd orð
Beyging
egndi egnt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égegniegndiégegniegndi
þúegniregndirþúegniregndir
húnegniregndihúnegniegndi
viðegnumegndumviðegnumegndum
þiðegniðegnduðþiðegniðegnduð
þauegnaegnduþauegniegndu
| nafnháttur | egna |
|---|---|
| sagnbót | egnt |
| boðháttur eintölu | egndu |
| boðháttur fleirtölu | egnið |
| stýfður boðháttur | egn |
| lýsingarháttur nútíðar | egnandi |
kk.kvk.hk.
nf.egnduregndegnt
þf.egndanegndaegnt
þgf.egndumegndriegndu
ef.egndsegndraregnds
nf.egndiregndaregnd
þf.egndaegndaregnd
þgf.egndum
ef.egndra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égegnistegndistégegnistegndist
þúegnistegndistþúegnistegndist
húnegnistegndisthúnegnistegndist
viðegnumstegndumstviðegnumstegndumst
þiðegnistegndustþiðegnistegndust
þauegnastegndustþauegnistegndust
| nafnháttur | egnast |
|---|---|
| sagnbót | egnst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúegnistuegndistuþúegnistuegndistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúegnirðuegndirðuþúegnirðuegndirðu
þiðegniðiegnduðiþiðegniðiegnduði