ein blína
sagnorð ein-blína
Merkingar
- 1.
horfa fast (á e-ð)
- hann einblíndi á blómin á sófaborðinu
- 2.
horfa á (e-ð) frá þröngu sjónarhorni
- það nægir ekki að einblína á skammtímahagnað
- kerfið einblínir á refsingar í stað þess að hindra glæpi
Beyging
‑blíndi ‑blínt beygist eins og blína
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeinblíni einblíndi égeinblíni einblíndi
þúeinblínir einblíndir þúeinblínir einblíndir
húneinblínir einblíndi húneinblíni einblíndi
viðeinblínum einblíndum viðeinblínum einblíndum
þiðeinblínið einblínduð þiðeinblínið einblínduð
þaueinblína einblíndu þaueinblíni einblíndu
| nafnháttur | ein |
|---|---|
| sagnbót | ein |
| boðháttur eintölu | ein |
| boðháttur fleirtölu | ein |
| stýfður boðháttur | ein |
| lýsingarháttur nútíðar | ein |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeinblínirðu einblíndirðu þúeinblínirðu einblíndirðu
þiðeinblíniði einblínduði þiðeinblíniði einblínduði