ein beiting
nafnorð, kvenkyn
ein-beiting
það að einbeita sér
- starfið krefst mikillar einbeitingar
ná fullri einbeitingu
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑beitingar beygist eins og beiting
eintala
án greinismeð greini
nf.einbeiting einbeitingin
þf.einbeitingu einbeitinguna
þgf.einbeitingu einbeitingunni
ef.einbeitingar einbeitingarinnar