ein kunn
nafnorð, kvenkyn
ein-kunn
Merkingar
- 1.
vitnisburður fyrir frammistöðu á prófi, oft í formi tölu frá 1-10
- 2.
málfræði ákvæðisorð eða -liður sem stendur með nafnorði og sambeygist því og kveður nánar á um eiginleika þess (t.d. góð bók)
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ein
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.einkunn einkunnin nf.einkunnir einkunnirnar
þf.einkunn einkunnina þf.einkunnir einkunnirnar
þgf.einkunn einkunninni þgf.einkunnum einkunnunum
ef.einkunnar einkunnarinnar ef.einkunna einkunnanna