einmana kennd
nafnorð, kvenkyn
einmana-kennd
það að vera einmana, einmanaleiki
- hann fann til einmanakenndar í þessari ókunnu borg
Samheiti
- einmanaleiki,
- einsemd,
- einstæðingskennd,
- tómleikakennd,
- einverukennd
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑kenndar beygist eins og kennd
eintala
án greinismeð greini
nf.einmanakennd einmanakenndin
þf.einmanakennd einmanakenndina
þgf.einmanakennd einmanakenndinni
ef.einmanakenndar einmanakenndarinnar