ein ráðinn
lýsingarorð ein-ráðinn
staðráðinn í einhverju
- hún er einráðin í að fara
Beyging
‑ráðin ‑ráðið miðstig ‑ráðnari efsta stig ‑ráðnastur beygist eins og ráðinn
kk.kvk.hk.
nf.einráðinn einráðin einráðið
þf.einráðinn einráðna einráðið
þgf.einráðnum einráðinni einráðnu
ef.einráðins einráðinnar einráðins
nf.einráðnir einráðnar einráðin
þf.einráðna einráðnar einráðin
þgf.einráðnum
ef.einráðinna
nf.einráðni einráðna einráðna
aukafölleinráðna einráðnu einráðna
öll fölleinráðnu
öll fölleinráðnari einráðnari einráðnara
öll fölleinráðnari
kk.kvk.hk.
nf.einráðnastur einráðnust einráðnast
þf.einráðnastan einráðnasta einráðnast
þgf.einráðnustum einráðnastri einráðnustu
ef.einráðnasts einráðnastrar einráðnasts
nf.einráðnastir einráðnastar einráðnust
þf.einráðnasta einráðnastar einráðnust
þgf.einráðnustum
ef.einráðnastra
nf.einráðnasti einráðnasta einráðnasta
aukafölleinráðnasta einráðnustu einráðnasta
öll fölleinráðnustu