ein stæður
lýsingarorð ein-stæður
Merkingar
- 1.
sem á ekki sinn líka, einstakur, sérstakur
- þetta er einstætt tækifæri til að hitta páfann
- þessi ungi píanóleikari hefur einstæða hæfileika
- 2.
sem er hvorki í sambúð né hjónabandi
einstæður faðir
einstæð móðir
Samheiti
Tengd orð
Beyging
‑stæð ‑stætt miðstig ‑stæðari efsta stig ‑stæðastur beygist eins og stæður
kk.kvk.hk.
nf.einstæður einstæð einstætt
þf.einstæðan einstæða einstætt
þgf.einstæðum einstæðri einstæðu
ef.einstæðs einstæðrar einstæðs
nf.einstæðir einstæðar einstæð
þf.einstæða einstæðar einstæð
þgf.einstæðum
ef.einstæðra
nf.einstæði einstæða einstæða
aukafölleinstæða einstæðu einstæða
öll fölleinstæðu
öll fölleinstæðari einstæðari einstæðara
öll fölleinstæðari
kk.kvk.hk.
nf.einstæðastur einstæðust einstæðast
þf.einstæðastan einstæðasta einstæðast
þgf.einstæðustum einstæðastri einstæðustu
ef.einstæðasts einstæðastrar einstæðasts
nf.einstæðastir einstæðastar einstæðust
þf.einstæðasta einstæðastar einstæðust
þgf.einstæðustum
ef.einstæðastra
nf.einstæðasti einstæðasta einstæðasta
aukafölleinstæðasta einstæðustu einstæðasta
öll fölleinstæðustu