elta
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
veita (e-m) eftirför, hlaupa á eftir (e-m)
- ég elti hana inn í bíósalinn
- lögreglan elti hann á bílnum
- veiðimennirnir eltu hreindýrin
elta hann á röndum
elta hann sleitulaust
elta hana uppi
elta hana og ná henni
- búðarmaðurinn elti þjófinn uppi
- 2.
hnoða (e-ð) milli handanna
sjá eltast
Tengd orð
Beyging
elti elt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeltieltiégeltielti
þúeltireltirþúeltireltir
húneltireltihúneltielti
viðeltumeltumviðeltumeltum
þiðeltiðeltuðþiðeltiðeltuð
þaueltaeltuþaueltieltu
| nafnháttur | elta |
|---|---|
| sagnbót | elt |
| boðháttur eintölu | eltu |
| boðháttur fleirtölu | eltið |
| stýfður boðháttur | elt |
| lýsingarháttur nútíðar | eltandi |
kk.kvk.hk.
nf.eltureltelt
þf.eltaneltaelt
þgf.eltumeltrieltu
ef.eltseltrarelts
nf.eltireltarelt
þf.eltaeltarelt
þgf.eltum
ef.eltra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeltisteltistégeltisteltist
þúeltisteltistþúeltisteltist
húneltisteltisthúneltisteltist
viðeltumsteltumstviðeltumsteltumst
þiðeltisteltustþiðeltisteltust
þaueltasteltustþaueltisteltust
| nafnháttur | eltast |
|---|---|
| sagnbót | elst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeltistueltistuþúeltistueltistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeltirðueltirðuþúeltirðueltirðu
þiðeltiðieltuðiþiðeltiðieltuði