embættis
nafnorð, karlkyn
embættis-maður
starfsmaður skipaður með formlegum hætti til ákveðinnar stöðu, m.a. ráðuneytisstjóri, dómari, biskup, ríkissaksóknari og sýslumaður
Samheiti
- embættlingur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.embættismaður embættismaðurinn nf.embættismenn embættismennirnir
þf.embættismann embættismanninn þf.embættismenn embættismennina
þgf.embættismanni embættismanninum þgf.embættismönnum embættismönnunum
ef.embættismanns embættismannsins ef.embættismanna embættismannanna