ergja
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu ergði, sagnbót ergt
gera (e-n) pirraðan og óánægðan
- það ergir mig hvað hún er óstundvís
- þau eru sífellt að ergja hvort annað
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égergiergðiégergiergði
þúergirergðirþúergirergðir
húnergirergðihúnergiergði
viðergjumergðumviðergjumergðum
þiðergiðergðuðþiðergiðergðuð
þauergjaergðuþauergiergðu
| nafnháttur | ergja |
|---|---|
| sagnbót | ergt |
| boðháttur eintölu | ergðu |
| boðháttur fleirtölu | ergið |
| stýfður boðháttur | erg |
| lýsingarháttur nútíðar | ergjandi |
kk.kvk.hk.
nf.ergðurergðergt
þf.ergðanergðaergt
þgf.ergðumergðriergðu
ef.ergðsergðrarergðs
nf.ergðirergðarergð
þf.ergðaergðarergð
þgf.ergðum
ef.ergðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égergistergðistégergistergðist
þúergistergðistþúergistergðist
húnergistergðisthúnergistergðist
viðergjumstergðumstviðergjumstergðumst
þiðergistergðustþiðergistergðust
þauergjastergðustþauergistergðust
| nafnháttur | ergjast |
|---|---|
| sagnbót | ergst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúergistuergðistuþúergistuergðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúergirðuergðirðuþúergirðuergðirðu
þiðergiðiergðuðiþiðergiðiergðuði