erja
sagnorð með þolfalli
rækta (akur, land)
- bændurnir erja jörðina
Tengd orð
Beyging
erjaði erjað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égerjaerjaðiégerjierjaði
þúerjarerjaðirþúerjirerjaðir
húnerjarerjaðihúnerjierjaði
viðerjumerjuðumviðerjumerjuðum
þiðerjiðerjuðuðþiðerjiðerjuðuð
þauerjaerjuðuþauerjierjuðu
| nafnháttur | erja |
|---|---|
| sagnbót | erjað |
| boðháttur eintölu | erjaðu |
| boðháttur fleirtölu | erjið |
| stýfður boðháttur | erja |
| lýsingarháttur nútíðar | erjandi |
kk.kvk.hk.
nf.erjaðurerjuðerjað
þf.erjaðanerjaðaerjað
þgf.erjuðumerjaðrierjuðu
ef.erjaðserjaðrarerjaðs
nf.erjaðirerjaðarerjuð
þf.erjaðaerjaðarerjuð
þgf.erjuðum
ef.erjaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égerjasterjaðistégerjisterjaðist
þúerjasterjaðistþúerjisterjaðist
húnerjasterjaðisthúnerjisterjaðist
viðerjumsterjuðumstviðerjumsterjuðumst
þiðerjisterjuðustþiðerjisterjuðust
þauerjasterjuðustþauerjisterjuðust
| nafnháttur | erjast |
|---|---|
| sagnbót | erjast |