erta
nafnorð, kvenkyn
einkum í fleirtölu
sjá einnig erta sagnorð
fræ ýmissa plantna af ertublómaætt, borðuð sem grænmeti
Beyging
eignarfall eintölu ertu nefnifall fleirtölu ertur eignarfall fleirtölu erta eða ertna
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.ertaertannf.erturerturnar
þf.ertuertunaþf.erturerturnar
þgf.ertuertunniþgf.ertumertunum
ef.ertuertunnaref.erta / ertnaertanna / ertnanna