etja
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þágufalli espa, æsa (e-n)
- þeir etja verkamönnum gegn hverjum öðrum
- 2.
eiga í baráttu, berjast (við e-n/e-ð)
eiga við fjárhagsvanda að etja
- hún á við geðræn vandamál að etja
etja kappi við hann
keppa við hann
- þau öttu kappi við frægt íþróttafólk
það er við / eiga við ofurefli að etja
andstaðan er of sterk
- liðið átti við ofurefli að etja í úrslitaleiknum
Beyging
atti att
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égetattiégetjietti
þúeturattirþúetjirettir
húneturattihúnetjietti
viðetjumöttumviðetjumettum
þiðetjiðöttuðþiðetjiðettuð
þauetjaöttuþauetjiettu
| nafnháttur | etja |
|---|---|
| sagnbót | att |
| boðháttur eintölu | ettu |
| boðháttur fleirtölu | etjið |
| stýfður boðháttur | et |
| lýsingarháttur nútíðar | etjandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égestattistégetjistettist
þúestattistþúetjistettist
húnestattisthúnetjistettist
viðetjumstöttumstviðetjumstettumst
þiðetjistöttustþiðetjistettust
þauetjastöttustþauetjistettust
| nafnháttur | etjast |
|---|
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeturðuattirðuþúetjirðuettirðu
þiðetjiðiöttuðiþiðetjiðiettuði