fár
lýsingarorð
sjá einnig fár nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
- 1.
- a.
í hvorugkyni lítið, ekki mikið
- hún sagði fátt í veislunni
láta sér fátt um finnast
sýna lítil viðbrögð, litla hrifningu
það er fátt með þeim
það er kalt á milli þeirra, þau eru engir vinir
það er fátt að frétta
- b.
ekki margir, nokkrir
sjá fáir
- a.
- 2.
(um fólk) sem segir lítið, fáskiptinn
verða fár við
verða þögull
- hún varð fá við þegar hann nefndi beygluna á bílnum
vera fölur og fár
vera fölur og þögull
- hann sat fölur og fár meðan hún skammaði hann
Tengd orð
Beyging
fá fátt miðstig færri efsta stig fæstur
kk.kvk.hk.
nf.fárfáfátt
þf.fáanfáafátt
þgf.fáumfárrifáu
ef.fásfárrarfás
nf.fáirfáarfá
þf.fáafáarfá
þgf.fáum
ef.fárra
nf.fáifáafáa
aukaföllfáafáufáa
öll föllfáu
öll föllfærrifærrifærra
öll föllfærri
kk.kvk.hk.
nf.fæsturfæstfæst
þf.fæstanfæstafæst
þgf.fæstumfæstrifæstu
ef.fæstsfæstrarfæsts
nf.fæstirfæstarfæst
þf.fæstafæstarfæst
þgf.fæstum
ef.fæstra
nf.fæstifæstafæsta
aukaföllfæstafæstufæsta
öll föllfæstu