fórna
sagnorð með þágufalli
Merkingar
- 1.
færa fórn til að þóknast guðunum
- lömbum var fórnað á páskunum
- 2.
leggja fram e-ð sem maður á, færa fórn
- hún vill ekki fórna fjöldskyldulífinu fyrir vinnuna
- hann hefur fórnað öllu fyrir ástina
fórna lífi sínu / lífinu
- hermennirnir fórnuðu lífinu í styrjöldinni
fórna sér
leggja fram krafta sína án endurgjalds
- 3.
fórna höndum
rétta hendurnar til himins
Tengd orð
Beyging
fórnaði fórnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfórnafórnaðiégfórnifórnaði
þúfórnarfórnaðirþúfórnirfórnaðir
húnfórnarfórnaðihúnfórnifórnaði
viðfórnumfórnuðumviðfórnumfórnuðum
þiðfórniðfórnuðuðþiðfórniðfórnuðuð
þaufórnafórnuðuþaufórnifórnuðu
| nafnháttur | fórna |
|---|---|
| sagnbót | fórnað |
| boðháttur eintölu | fórnaðu |
| boðháttur fleirtölu | fórnið |
| stýfður boðháttur | fórna |
| lýsingarháttur nútíðar | fórnandi |
kk.kvk.hk.
nf.fórnaðurfórnuðfórnað
þf.fórnaðanfórnaðafórnað
þgf.fórnuðumfórnaðrifórnuðu
ef.fórnaðsfórnaðrarfórnaðs
nf.fórnaðirfórnaðarfórnuð
þf.fórnaðafórnaðarfórnuð
þgf.fórnuðum
ef.fórnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfórnastfórnaðistégfórnistfórnaðist
þúfórnastfórnaðistþúfórnistfórnaðist
húnfórnastfórnaðisthúnfórnistfórnaðist
viðfórnumstfórnuðumstviðfórnumstfórnuðumst
þiðfórnistfórnuðustþiðfórnistfórnuðust
þaufórnastfórnuðustþaufórnistfórnuðust
| nafnháttur | fórnast |
|---|---|
| sagnbót | fórnast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfórnastufórnaðistuþúfórnistufórnaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfórnarðufórnaðirðuþúfórnirðufórnaðirðu
þiðfórniðifórnuðuðiþiðfórniðifórnuðuði