á mæla
sagnorð á-mæla
t, to blame; á. e-m fyrir e-t, Eg. 164, Nj. 14, Hkr. ii. 285, Orkn. 430: part, ámælandi, as subst., a reprover, Post. 645. 61.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- subst.
- substantive.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Post.
- Postula sögur. (F. III.)