Yrða

ámæla

sagnorð á-mæla

t, to blame; á. e-m fyrir e-t, Eg. 164, Nj. 14, Hkr. ii. 285, Orkn. 430: part, ámælandi, as subst., a reprover, Post. 645. 61.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

subst.
substantive.

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Post.
Postula sögur. (F. III.)