Yrða

átala

nafnorð, kvenkyn

á-tala

u, f. [telja á, incusare,], a rebuke, reprimand, N. G. L. i. 309; esp. in pl., Fms. v. 103, ix. 384, Hkr. ii. 6, Fær. 218: átölu-laust, n. adj. undisputed, Jb. 251.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
esp.
especially.
pl.
fleirtala (e. plural)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Jb.
Jóns-bók. (B. III.)