á tala
nafnorð, kvenkyn
á-tala
u, f. [telja á, incusare,], a rebuke, reprimand, N. G. L. i. 309; esp. in pl., Fms. v. 103, ix. 384, Hkr. ii. 6, Fær. 218: átölu-laust, n. adj. undisputed, Jb. 251.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- esp.
- especially.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)