Yrða

ávít

nafnorð, hvorugkyn

á-vít

[víti], n. pl., ávítan, f., Thom. 246, Th. 19 (mod. ávítur, f. pl.), a reprimand, rebuke, castigation; ávíta, gen. pl., Fær. 23; bera ávít (acc. pl.), Sks. 541, Hkr. ii. 200, Hom. 43.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
pl.
fleirtala (e. plural)
f.
kvenkyn (e. feminine)
mod.
modern.
gen.
eignarfall (e. genitive)
acc.
þolfall (e. accusative)
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Th.
Theophilus. (F. III.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)