Yrða

ávíta

sagnorð á-víta

að, to chide, rebuke; á. e-n, Fs. 58; á. e-n um e-t, Fms. x. 372, Landn. 51; á. e-t (acc. of the thing), Bs. i. 766: pass., Hom. 84.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

acc.
þolfall (e. accusative)
pass.
þolmynd (e. passive)

Tilvitnuð rit

Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)