æsa
sagnorð
Merkingar
i. e. œsa, t, [this word might by way of contraction be akin to A. S. egisa, egsa, = terror, a word otherwise unknown to the Scandin. tongue, were it not for the root-vowel œ instead of æ]:—to stir up, excite; vindr æsir eld, Edda 13; œsti ok upp vakti hue; konungs sonar, Barl. 155: æsa e-n fram, to egg on, Rd. 280: œsa úfrið, to stir up war, Fms. x. 300: impers. œsti storminn svá, at … 135.
- II.
reflex. to be stirred, to swell, of wind, waves, and the like: vötnin æstusk ákafliga, Stj. 58; má þar ekki fara stórskipum nema þá er vötnin œsask mest, Ó. H. 18; eldr nam at æsask. Fas. i. (in a verse); hestrinn æstisk (run wild) ok hljóp í brott, Fms. viii. 352; hjörtrinn æstisk mjök undan hundunum, Fas. iii. 274; hann œstisk af harmi, Sks. 52 new Ed.: part., hefir fólk þetta farit æst ok rasanda, Fms. xi. 275; hans reiði œstisk, Barl. 94; hugr hans œstisk með mikilli reiði, 143.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Scandin.
- Scandinavia, Scandinavian.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.
- reflexive.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)