Yrða

ítr

lýsingarorð

adj., the r is radical, [this word is hardly to be found in any other Teut. language]:—glorious, excellent, mostly in poets; ítr áliti, beautiful to behold, Sks. 1. 7; ítr konungr, ítr yngvi, a great king, 10, Fms. vi. 87 (in a verse); inn ítri öðlingr, Skv. 1. 23; ítrum Ólafi, ítr Haraldr, epithet of kings, Lex. Poët.; ítran ættbæti Einars, Arnór; í ítru liði, in the valiant host, Ó. H. (in a verse): of things, ítr rönd, a fine shield, Edda (Ht.); ítran sal fjalla, of the sky, Edda (in a verse); til ítrar elli, to a glorious, golden age, Edda (Ht.); ítr lausn, glorious redemption, Líkn. 39. In COMPDS, only in poets, = glorious: ítr-borinn, part. high-born, Am., Hkv. ítr-ból, n. the glorious abode, Rekst. 33. ítr-geðr, adj. gentle, Geisli. ítr-hugaðr, adj. high-minded, Geisli 10. ítr-laukr, m. garlic, Hkv. 1. 7 (ímun-laukr?). ítr-maðr, m., ítr-menni, n. a noble man, Lex. Poët. ítr-mannligr, adj. of stout, noble bearing, Hkr. iii. 160. ítr-skapaðr, part. beautifully shaped, Hkv. 2. 36. ítr-tunga, u, f. epithet of a sword, Landn. (in a verse). ítr-vaxinn, part. of beautiful stature, epithet of a lady, Kormak. ítr-þveginn, part. clean-washed, bright, clean, epithet of a lady’s arms, Ls. 17.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
Teut.
Teutonic.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
part.
lýsingarháttur (e. participle)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
m.
karlkyn (e. masculine)
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Skv.
Sigurðar-kviða. (A. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Ht.
Hátta-tal. (C. I.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Ls.
Loka-senna. (A. I.)