Yrða

ógn

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f. dread, terror; ógn stendr af e-u, to inspire terror; svá stóð þeim af honum ógn mikil, Nj. 68; svá stóð mikil ógn af orðum konungs, Fms. xi. 246; þótti honum lítil ógn af þeim standa, i. 26; maðr kom til hans ljóss, ok af honum stóð mikil ógn, Ó. H. 107.

  1. 2.

    menaces, threats, esp. in plur.; enga ógn býð ek þér at sinni, Ísl. ii. 253; hvárki ógnir né blíðmæli, Lv. 69; með blíðmælum ok ógnum, Fms. i. 109; þéir hræddusk eigi ógnir jarls, Blas. 45; ógnir mótstöðu-manna várra, 623. 35: terrors, of the torments of hell, sá þar í ógnir margar, Nj. 279; allar ógnir þær er helgengnir hafa, Sól.; hann varð hræddr mjök við ógn þessa, Ó. H. 107.

  2. II.

    gen. ógnar-, prefixed as adv. awfully; ógnar-digr, awfully stout, Fb. i. 258; ógnar hár, awfully high. Fas. iii. 480; ógnar mikill, awfully great, Stj. 372, 434: in mod. usage joined with almost any adjective, ógnar-breiðr, -brattr, -djúpr, awfully broad, steep, deep.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
esp.
especially.
plur.
fleirtala (e. plural)
gen.
eignarfall (e. genitive)
adv.
atviksorð (e. adverb)
mod.
modern.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Lv.
Ljósvetninga saga. (D. II.)
Blas.
Blasius saga. (F. III.)
Sól.
Sólarljóð. (A. III.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)