ógna
sagnorð
Merkingar
að, [Ulf. ôgan = φοβεισθαι; cp. Icel. agi = awe, A. S. ôga, which point to an obsolete strong verb, aga, óg]:—to threaten, with dat.; þér hafit öðrum ógnat, Fms. ii. 266; hann fékk eigi fyrr en hann ógnaði honum til, Sd. 142; hann ógnaði þeim, Fms. x. 217.
- 2.
with a double dat,; ógna e-m e-u, to threaten one with a thing; ógna e-m dauða, Stj. 35; ógna e-m hegningu, 47; þú ógnar oss Guði þínu, er blint er ok dauft, Ó. H. 109; ógnaði bráðum bruna allri hans eign, Fms. ii. 236.
- 3.
ógna, to be afraid, Al. 34.
- II.
reflex, to be overawed; ógnask ok skelfask, Hom. 143; ógnask e-t, to fear, stand aghast at a thing, 144; hann ógnask mjök at höggva til hans, O. H. L. 3.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- cp.
- compare.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- dat.
- þágufall (e. dative)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- O. H. L.
- Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)