órar

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f. pl., in mod. usage masc. pl. [cp. ærr = insane] fits of madness; þegar tók af honum órarnar er Davíð lék hörpuna, Stj. 467; mæla órar, to talk wildly, Mar. 1071; segi ek yðr satt, at hón bar eigi óra í augum, Bs. i. 204; hann varð ærr ok sagði í órunum (in fits of delirium) hvat þeir höfðu gört, Magn. 522; hann görði sér órar (feigned insanity) ok lét sem hann félli í brottfall, Landn. (Hb.) 215; af órum ok vitleysi, Stj. 467; höfuð-órar (q. v.), delirium.

2.
wild fancies, frolics; trúir þú þegar á órar þær, er sá maðr ferr með, Ó. H. 107; þessum mun ek við bregða Áslaugar órunum, Fas. i. 257: wild pranks, mad freaks, órar (ravings) eru úrækðir órar (our), Skálda 162; ærsli og órar; þat er ok óronum næst (there will be mad doings) er veslu batnar, Al. 4; draum-órar, wild dream-fancies.

COMPDS:

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.: kvenkyn (e. feminine)
pl.: fleirtala (e. plural)
mod.: modern.
masc.: karlkyn (e. masculine)
cp.: compare.
q. v.: quod vide.
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Stj.: Stjórn. (F. I.)
Mar.: Maríu saga. (F. III.)
Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)
Magn.: Magnús saga jarls. (E. II.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Hb.: Hauks-bók. (H. IV.)
Ó. H.: Ólafs saga Helga. (E. I.)
Fas.: Fornaldar sögur. (C. II.)
Skálda: Skálda. (H. I.)
Al.: Alexanders saga. (G. I.)