ór
nafnorð, karlkyn
ór-skurðr
Merkingar
m., mod. úr-skurðr, [skera úr e-u], a decision; veita órskurð um e-t, Fms. i. 42, v. 333; vil ek heyra fleiri manna órskurð (opinion) um þetta mál, Hkr. i. 155; en er Norðmönnum þótti seinkask órskurðrinn, Fms. vi. 20; fengusk þeir órskurðir, at …, Hkr. iii. 306; ráðit hefi ek skjótan órskurð um þetta mál okkat, Lv. 53.
- 2.
a legal decision, of a debated question; gefa með fám orðum fullan órskurð, Gþl. (pref. v); tóku hvárir-tveggju Gunnlaug til órskurðar …, hvárir-tveggju undu vel við órskurðinn, Ísl. ii. 233; nú höfu vit skotið þrætu okkarri til yðvars órskurðar, Fms. vii. 203; koma til biskups órskurðar, K. Á. 118: lögmanns órskurðr, D. N. i. 93.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- mod.
- modern.
- pref.
- preface.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)