ótti
nafnorð, karlkyn
Merkingar
a, m. [contr. qs. oht, cp. ógn, ógna, ógur-]:—fear, dread; var þeim ótti mikill at honum, Nj. 68; gjalda ótta við, Ísl. ii. 363; bjóða ótta, to inspire fear (see bjóða IV. 2); ótta slær á e-n, Ó. H. 224; milli vánar ok ótta, between hope and fear. Mar.
- 2.
a thing to be feared, danger; ótti var at sjá í augu honum, ef hann var reiðr, Ó. H. 16; var æ ótti at Sverri konungi, Fms. viii. 339: fear, danger, vita sér enskis ótta vánir, Eg. 74, Fms. ix. 467; vænta sér enskis ótta, Ó. H. 220; vera undir miklum aga ok ótta, Fms. x. 409; at mannsöfnuðr dragisk at Önundi ok ótti nokkurr, Sturl. i. 158.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- contr.
- contracted.
- qs.
- quasi.
- cp.
- compare.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)