Yrða

óttask

sagnorð

að, dep. to fear, 623. 36: with acc., óttask e-n, Gþl. 174; þótti mér nú sem hann mundi heldr ó. yðr, Nj. 260; hann óttaðisk at …, Fms. i. 93; óttuðusk þeir þá eigi at sér, Bret. 96, Fms. x. 220; svá heilir! drepum Ólaf digra, hann óttask nú ekki at sér, Ó. H. 70, Eg. 283; óttask um sik, id., 168.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

dep.
deponent.
acc.
þolfall (e. accusative)

Tilvitnuð rit

Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Bret.
Breta sögur. (G. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)