ör
nafnorð, hvorugkyn
ör-æfi
Merkingar
n., qs. ör-hœfi, Mork. l. c.; in old writers used in sing.; [from its use in old writers it seems as if it were derived from ör- neg. and höfn, a haven]:—an open, harbourless coastland, in old writers used almost exclusively in this sense; fyrir hafnleysis sakir ok öræfis, Landn. 276; ef skip er í öræfi komit, Jb. 381; hann lét göra þar virki ok höfn er áðr var öræfi, Fms. vii. 100; örhœli ok hafnleysur, Mork. l. c.; ok veita strandir þar í mörgum stöðum hafnir er fyrr var örœfi, Sks. 11 new Ed.; sandar, örœfi ok brim mikit fyrir útan, Hkr. i. 229.
- 2.
a wilderness; komast um síðir ór öræfi þessu, of a mountain, Bs. i. 200: in mod. usage plur. a desert, wilderness.
- II.
in local names, Öræfa-jökull or Öræfi, n. pl., is the local name of the open, unsheltered coastland of southern Iceland, the present Skaptafells-sýsla.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- qs.
- quasi.
- l. c.
- loco citato.
- sing.
- eintala (e. singular)
- neg.
- negative.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- mod.
- modern.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
Tilvitnuð rit
- Mork.
- Morkinskinna. (E. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)