örlög

nafnorð, hvorugkyn

ör-lög

Merkingar

n. pl. [from ör-, = Germ. ur-, and lög; see örlygi], the primal law, fate, weird, doom, = Gr. μοιρα; þær lög lögðu … örlög seggja, Vsp. 20; ek sé Baldri örlög fólgin, 36; örlög sín viti engi fyrir, Hm. 55; þvíat þú öll um sér örlög fyrir, Skv. 1. 28; aldar örlög hygg ek at hón öll viti, Ls. 21, 29; dæma örlög manna, Fas. iii. 32, Edda 8; Nornir ráða örlögum manna, 11; stýra örlögum, Al. 79, 141; urðu þau örlög Hákonar jarls, at Karkr jarl skar hann á háls, Nj. 156; Afríkar skulu nú fá örlög sín, Karl. 366; hann var manna vitrastr svá at hann sá fyrir örlög manna, Nj. 162; spyrja at örlögum sínum, Fs. 19; þat er örlögin höfðu fyrir skipat, Al. 19; drýgja örlög, to ‘dree’ one’s weird, Vkv. 3; er þat líkast at liðin sé mín örlög, my worldly-worked life at an end, Fs. 84; örlög-símu, örlög-þættir, the ‘weird-thrums,’ threads of the Norns spun at one’s birth, Skv. 2. 14, Hkv. 1. 3; örlaga bönd, Skald H. 3. 4. örlög-lauss, adj. ‘weirdless,’ one whose life is still a blank, Vsp. 17; örlaga-nornir, örlaga-dísir (in mod. poetry), the weird-sisters, the Parcae.

II.
exploits; segja frá örlögum sínum, Ls. 25.
1. 2.
  war; cp. örlygi, and mod. Dan. orlog; lætr hann vaxa stór örlög við heiðnar Þjóðir, Ósv. S. 28, written at the end of the 15th century.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.: hvorugkyn (e. neuter)
pl.: fleirtala (e. plural)
Germ.: German.
Gr.: Greek.
adj.: lýsingarorð (e. adjective)
mod.: modern.
cp.: compare.
Dan.: Danish.

Tilvitnuð rit

Vsp.: Völuspá. (A. I.)
Hm.: Hává-mál. (A. I.)
Skv.: Sigurðar-kviða. (A. II.)
Ls.: Loka-senna. (A. I.)
Fas.: Fornaldar sögur. (C. II.)
Edda: Edda. (C. I.)
Al.: Alexanders saga. (G. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Karl.: Karla-magnús saga. (G. I.)
Fs.: Forn-sögur. (D. II.)
Vkv.: Völundar-kviða. (A. II.)
Hkv.: Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Ósv.: Ósvalds saga. (E. II.)