út
nafnorð, kvenkyn
út-för
Merkingar
f. = útferð; hann sviku Blaku-menn í útfaru, Baut.; út-farar skip, an outward-bound ship, esp. for Palestine, Fms. x. 120, Orkn. 322, 334; útfarar drápa, a poem on a voyage to Palestine, Fms. viii. 207; útfarar-saga, vi. 355: a journey to Iceland, Grág. ii. 408; skal konungr ráða útförum várum, Gþl. 76.
- 2.
as a law phrase, a levy for service out of the kingdom; útfara-bálkr, Gþl.; Íslendingar eru skyldir útfarar með Noregs konungi, Grág. ii. 408; útfara leiðangr, H. E. i. 414.
- 3.
a burial; var hennar útför gör sæmilig eptir fornum sið, Fas. i. 463, Þórð. 59, Pass. 49. 19; útfarar-minning, a memorial.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- esp.
- especially.
Tilvitnuð rit
- Baut.
- Bautil. (K. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Þórð.
- Þórðar saga hreðu. (D. V.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.