út grunnr
lýsingarorð út-grunnr
adj. shoaling gradually from the shore; þar er útgrunnt, Fms. viii. 317, xi. 241, Gþl. 460.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)