Yrða

útgrunnr

lýsingarorð út-grunnr

adj. shoaling gradually from the shore; þar er útgrunnt, Fms. viii. 317, xi. 241, Gþl. 460.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)