Yrða

þýr

nafnorð, kvenkyn

f., gen. þýjar, dat. þýju, acc. þý; pl. þýjar; the r is a fem. inflexion, as in kýr, sýr; the root is þý, qs. þivi; see þý; [Goth. þjus and þiwi; cp. A. S. þeowian = to serve; Icel. þjó-na, qs. þjov-na, þjónn; as also Germ. dienen]:—a bondwoman; þræll ok þýr, Rm.; þræl eða þý (allit.), man-servant and maid-servant, Fms. iv. 204; þýjar barn, þýjar sonr, a bairn, son of a bondwoman, Fas. i. 495, iii. 434; meðan þú á kvernum kysstir þýjar, Hkv. 1. 35; hvöss eru augu í Hagals þýju (dat.), 2. 2; þræla þrjá tigu, þýjar (acc. pl.) sjau góðar, Am. 93; þýjar ok salkonur, Skv. 3. 45; en um Svanhildi sátu þýjar (nom. pl.), waited on her, Gh. 15; meldr Fróða þýja (gen. pl.), Edda (in a verse).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
dat.
þágufall (e. dative)
acc.
þolfall (e. accusative)
pl.
fleirtala (e. plural)
fem.
kvenkyn (e. feminine)
qs.
quasi.
Goth.
Gothic.
cp.
compare.
A. S.
Anglo-Saxon.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
Germ.
German.
allit.
alliteration, alliterative.
nom.
nefnifall (e. nominative)

Tilvitnuð rit

Rm.
Rígsmál. (A. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Skv.
Sigurðar-kviða. (A. II.)
Gh.
Guðrúnar-hefna. (A. II.)
Edda
Edda. (C. I.)