æða
sagnorð
Merkingar
i. e. œða, d, [óðr], to rage; þá frá ek él it ílla æða, Jd. 31: mostly,
- II.
reflex. æðask, to become frantic, furious; hestrinn æddisk, Fms. viii. 352, v. l.; þá æddisk hann ok sleit sundr reipin, Edda 26; þat (the horse) æðisk við, Sd. 177; þá æðisk svá dýrit, at …, 655 xxx. 5; þá æddusk þeir af angri, Str.; þeir æddusk fyr einni konu, Sól. 11; þá æddisk hann ákafliga, Barl. 105; eigi æðumk ek né ærumz, Post. 263.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- reflex.
- reflexive.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Jd.
- Jómsvíkinga-drápa. (A. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)
- Sól.
- Sólarljóð. (A. III.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Post.
- Postula sögur. (F. III.)